تبليغاتX
شمیم زهر شیرین
.....................

               كوچه در خلوت تكرار حضورم بي تو...

        گريه مي كرد كه آن خاطره ها گم شده است...

+ نوشته شده توسط شمیم در پنجشنبه 31 خرداد1386 و ساعت 18:50 |
.....

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران..

                                                   رفتم از كوي تو ليكن عقب سر نگران..

ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما كردي..

                                                  تو بمان و دگران ..واي به حال دگران...

+ نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 30 خرداد1386 و ساعت 16:39 |
...

همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا....

                                               تو قدم به چشم من نه بنشين كنار جويي....

 

+ نوشته شده توسط شمیم در سه شنبه 29 خرداد1386 و ساعت 14:47 |

............

فرشته تصمیمش را گرفته بود.


پیش خدا رفت و گفت خدایا می خواهم زمین را از نزدیک ببینم.
اجازه می خواهم و مهلتی کوتاه.دلم بی تاب تجربه ای زمینی است.
خدا درخواست فرشته را پذیرفت.
فرشته گفت تا باز گردم بالهایم را اینجا می گذارم. این بالها در زمین چندان به کار من نمی آید.
خداوند بالهای فرشته را بر روی پشته ای از بالهای دیگر گذاشت و گفت بالهایت را به امانت نگه می دارم اما بترس که زمین اسیرت نکند زیرا که خاک زمینم دامنگیر است.
فرشته گفت باز میگردم.حتما باز می گردم.

این قولی ست که فرشته به خدا می دهد...

فرشته به زمین آمد و از دیدن آن همه فرشته ی بی بال تعجب کرد.
او هر که را می دید به یاد می آورد.زیرا او را قبلا در بهشت دیده بود.
اما نمی فهمید چرا این فرشته هابرای پس گرفتن بال هایشان به بهشت بر نمی گردند.
روزها گذشت و با گذشت هر روز فرشته چیزی را از یاد برد.
و روزی رسید که فرشته دیگر چیزی از آن گذشته ی دور و زیبا به یاد نمی آورد.

نه بالش را و نه قولش را...

فرشته فراموش کرد.فرشته در زمین ماند.

فرشته هرگز به بهشت بر نگشت..

 

 

نويسنده : عرفان نظر اهاری

منبع : http://masoud7873.blogfa.com/ با تشكر از مسعود عزيز..

+ نوشته شده توسط شمیم در سه شنبه 29 خرداد1386 و ساعت 12:45 |
.......دوباره عشق.......

هر كه دلارام ديد از دلش آرام رفت...

                                                    چشم ندارد خطا هر كه در اين دام رفت...

+ نوشته شده توسط شمیم در شنبه 26 خرداد1386 و ساعت 18:36 |
سلام به همه ی دوستان عزیزم که در این چند روزه به اینجا سر زدن... امیدوارم منو به خاطر تاخیر در قدر دانی از محبتتون ببخشین

سبز باشید و همیشه عاشق

شمیم....

----------------

شعر امشب از خودمه امیدوارم خوشتون بیاد ..البته من بیشتر متن می نویسم ...حالا از اونا هم به تدریج اینجا می نویسم با این امید که همراهم باشین....

----------------

چه کسی؟!!

چه کسی می داند....      پشت دیوار سکوت چه هیاهویی هست؟

یا چه کس می داند هر دلی از تب عشق چه کسی بی تاب است؟...

من نگفتم همه را می دانم....      من فقط می گویم..     از خودم  اگاهم

و دلم می خواهد..      تو هم آگاه شوی....

آری ای دوست بدان...

تو بدانی کافیست

که من از عالم و از هر چه در آن است...   تو را میخواهم

تو بمان...     گر همگان هم بروند     باز تنها نشوم..

" که به دام تو اسیرم ای دوست...      و خدا داند و تو      از همه هستی خود....

بی تو سیرم ای دوست".......

+ نوشته شده توسط شمیم در پنجشنبه 24 خرداد1386 و ساعت 2:21 |
---

چه كسي مي خواهد من و تو ما نشويم؟!!!

                                                       خانه اش ويران باد....

+ نوشته شده توسط شمیم در پنجشنبه 17 خرداد1386 و ساعت 18:36 |
سلام دوستان عزيز..وقت همگي به خير....

سر سبز ترين بهار تقديم تو باد...           آواز خوش هزار تقديم تو بود...

امروز بازم در خدمتتون هستم با يه شعر زيبا...البته اميدوارم شما هم دوست داشته باشيد و از نظر شما هم زيبا و دلنشين باشه....اين شعر از زنده ياد (فريدون مشيري) هست با عنوان (سايه ها)...

هر كسي كه خاطره اي از عزيزي داره..هر كسي كه چشم به راهه و هر كسي كه عاشقه حتما اين شعر رو بخونه...

شاد باشيد و هميشه عاشق...                               شميم...

-------------------------------

                                       سايه ها

در سكوت دلنشين نيمه شب..                    مي گذشتيم از ميان كوچه ها

راز گويان،هر دو غمگين،هر دو شاد          هر دو بوديم از همه عالم جدا

تكيه بر بازوي من مي داد گرم                  شعله ور از سوز خواهش ها تنش

لرزشي در جان من مي ريخت نرم..            ناز آن بازو به بازو رفتنش

در نگاهش با همه پرهيز و شرم                برق ميزد آرزويي دلنشين 

در دل من با همه افسردگي                       موج مي زد اشتياقي آتشين

زير نور ماه، دور از چشم غير                  چشم ها بر يكدگر مي دوختيم

هر نفس صد راز مي گفتيم و باز                در تب ناگفته ها مي سوختيم

نسترن ها از سر ديوار ها                       سر كشيدند از صداي پاي ما

ماه مي پاييدمان از روي بام                    عشق مي جوشيد در رگهاي ما

سايه هامان مهربان تر اي دريغ               يكدگر را تنگ در بر داشتند

تا ميان كوچه اي با صد ملال                   دست از آغوش هم برداشتند

باز هنگام جدايي سر رسيد                     سينه ها لرزان شد و دلها شكست

خنده ها در لرزش لب ها گريخت              اشك ها بر روي روياها نشست

چشم جان من به ناكامي گريست              برق اشكي در نگاه او دويد

نسترن ها سر به زير انداختند                ماه را ابري به كام خود كشيد

تشنه،تنها،خسته جان،آشفته حال            در دل شب مي سپردم را خويش

تا بگريم در غمش ديوانه وار                خلوتي مي خواستم دلخواه خويش...

---------------

+ نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 16 خرداد1386 و ساعت 13:45 |
الهي....

همه كس كشيده محمل به جناب كبريايت...

                                                         من و خجلت سجودي كه نكرده ام برايت....

+ نوشته شده توسط شمیم در شنبه 12 خرداد1386 و ساعت 20:52 |
******

سلام دوستان عزيزم..ممنون از همه ي كسايي كه به اينجا سر ميزنن.......

******

امروز ميخوام يه شعري رو كه سالها پيش شنيدم و از بس زيبا بود حفظش كردم  واستون بنويسم..دلم مي خواد با تامل بخونيدش..شايد خيلي از ما ناخواسته دل كسي رو شكستيم يا پلي رو پشت سرمون خراب كرديم.....و حالا شايد خوندن اين شعر باعث بشه كمي بيشتر به رفتارمون با دوستان،عزيزان و اطرافيانمون فكر كنيم ...كمي دقيق تر باشيم....

يادمون باشه كه هرگز باعث نشيم چشمي از اشك خيس بشه..هرگز دلي رو نشكنيم چون شايد فرصتي واسه جبران نداشته باشيم.....

شعر زيباي (پل هاي شكسته) از هما مير افشار تقديم به همه ي دلهاي مهربون.....

                                  

            ***پل هاي شكسته***

ميرسي از راه روزي با شتاب...                             خسته و غمديده و افسرده جان

ديده مي دوزي به سوي كاج ها..                            مي كني پاك از محبت گردشان

                بشكند جام بلورين سكوت..                                   از صداي آشناي زنگ در

               مي هراسد مرغكي بر شاخ بيد..                             مي كشد از روي گل پروانه پر

               منتظر مي ماني آنجا لحظه اي..                              تا صداي گرمي آيد كيست كيست؟

               زير لب مي نالي آنگه با دريغ..                              ديگر آن اميد جانم نيست نيست

               در فضاي خالي و خاموش و سرد..                          برنمي خيزد صداي پاي او

               پر نمي گيرد شتابان سوي در...                              گرم و غوغا آفرين بالاي او

              ديدگانش غرقه در نور صفا..                                   بر دو چشمانت نمي خندد دگر

              آن دو بازوي سپيد مرمرين..                                   راه بر رويت نمي بندد دگر

              مي نمي ريزد از آن چشمان مست..                          گل نمي ريزد به پايت خنده اش

              بوسه اي ديگر نمي بخشد تو را...                            آن لب از عطر گل آكنده اش

              پيش چشمانت همه بگذشته ها..                              رنگ مي گيرند و غوغا مي كنند

              در دلت آن خاطرات غم فزا..                                  شعله ي اندوه بر پا مي كنند

             يادت آيد چون به دل غم داشتي...                              آن دل درد آشنا ديوانه بود

             تا سحرگاهان كنارت مي نشست..                             از همه خلق جهان بيگانه بود...

             يادت آيد قهر كردن هاي او...                                   در ميان گريه ها خنديدنش

             زير چشمي بر تو افكندن نگاه..                                چون تو مي ديدي نگه دزدينش

             مشت مي كوبي به در با خشم و درد..                        كاين منم در باز كن..در باز كن

             با سلام و بوسه ها جانم ببخش..                              مرغك من سوي در پرواز كن..

             نرم بر مي خيزد از سويي نسيم..                              زير لب گويي صداي پاي اوست..

            رهگذاري نغمه اي سر مي دهد..                               كيمياي زندگاني دوست دوست

            غرق حسرت مي كشي آهي ز دل...                            كاي دريغا از چه رو آزردمش

            دوست با من بود و من  غافل از او..                         چون گلي در دست غم پژمردمش

            اشك مي غلطد فرو بر چهره ات..                             راه برگشتن به رويت بسته است

            وه چه آسان دادي از كف آنچه بود..                         پشت سر پل ها همه بشكسته است!!...

+ نوشته شده توسط شمیم در شنبه 12 خرداد1386 و ساعت 19:28 |

مرگ قو

شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد....                   فريبنده زاد و فريبا بميرد

شب مرگ تنها نشيند به موجي...                  رود گوشه اي دور و آنجا بميرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب..          كه خود در ميان غزل ها بميرد..

گروهي بر آنند كاين مرغ شيدا..                     كجا عاشقي كرد كانجا بميرد

من اين نكته گيرم كه باور نكردم..                  نديدم كه قويي به صحرا بميرد

چو روزي از آغوش دريا بر آمد...                    شبي هم در آغوش دريا بميرد

تو درياي من بودي آغوش وا كن...                كه مي خواهد اين قوي زيبا بميرد..

دكتر حميدي شيرازي

+ نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 9 خرداد1386 و ساعت 18:20 |
.........

اي كه گفتي عشق را درمان به هجران مي كنند.....

                                                          كاش مي گفتي كه هجران را چه درمان مي كنند؟....

 

+ نوشته شده توسط شمیم در دوشنبه 7 خرداد1386 و ساعت 13:57 |

 

الهي و ربي من لي غيرك؟

خداي خوبم ..خداي مهربونم...مي خوام اين بار براي تو بنويسم...با تو حرف بزنم..با تو درد دل كنم......اينجا مثل يه دريچه ميمونه كه مي تونه رو به نور باز بشه...مي تونه فضايي باشه براي حرفاي دل من...حرفايي كه نا گفته تو همه رو مي دوني اما گفتنش منو آروم ميكنه..گفتنش منو به ياد خودم ميندازه...به ياد اونچه هستم و اونچه بايد باشم.....

خدايا دستمو بگير..رهام نكن..تنهام نذار كه بي تو هيچم..كه بدون نظر لطف تو راه رو از بيراهه نمي شناسم...مي دوني چه قدر دوستت دارم...چه قدر بهت نياز دارم و در عين حال چه قدر در برابرت كوتاهي كردم...

بذار تا فرصت هست بگم..تا اين انگشت ها توان حركت دارند بنويسم...بذار يه جايي توي اين فضاي بيكران ثبت بشه كه مي خوام عاشق تو باشم..مي خوام بيشتر از ايني كه تا حالا دنبالش بودم  طلب كنم...مي خوام بهتر از اين باشم...

ميدونم كه اگه تو بخواي ميتونم........................

 

+ نوشته شده توسط شمیم در دوشنبه 7 خرداد1386 و ساعت 13:0 |

 مطلب ۲

يارب نظر تو برنگردد...........

 مهرباني..

مهرباني كن پشيمان مي شوي..            گر ببيني اشك لرزان مرا....

گر بخواني از درون ديده ام...                   داستان عشق پنهان مرا...

مهرباني كن كه باران هاي خوب...           مهربان با خوشه زاران مي شوند..

رنگ ها و عطر ها و نورها...                    آشنا با نوبهاران مي شوند...

مهرباني كن كه هيزم هاي سرد...           گرم آغوش اجاق كوچكند...

پرده ها، اين پرده هاي رنگ رنگ...          مهربان با اين اتاق كوچكند...

مهرباني كن كه پيچك هاي باغ...           نغمه هاي مهرباني مي زنند...

شادمان بر چهره ديوارها...                   بوسه هاي جاوداني مي زنند...

گر سخن از مهرباني سر كنم...            بس كه بسيار است حيران مي شوي...

رو متاب از مهرباني...رو متاب..            مهرباني كن پشيمان مي شوي.....

ژاله نظيري....

+ نوشته شده توسط شمیم در دوشنبه 7 خرداد1386 و ساعت 12:10 |

 

 

مطلب ۱

سلام به همه دوستان عزيز، به تمامي چشماني كه روزي نگاهي به اين صفحه خواهند انداخت

و سلام به تو كه عزيزتريني....

******************************************************

تو را من زهر شيرين خوانم اي عشق

كه نامـــــي خوشتر از اينــــــــــت ندانم

وگر_هر لحظه_رنگي تازه گيــــــري

به غير از زهـــــــــــــر شيرينت نخوانم

*****

تو زهري،زهر گرم سينه ســــــــوزي

تو شيريني،كه شور هستــــــي از توست

شـــــــراب جام خورشيدي،كه جان را

نشاط از تو،غم از تو،مستــــي از توست

*****

به آســـــــــــاني،مرا از من ربـــودي

درون كوره ي غــــم آزمـــــــــــــــودي

دلت آخر به سرگردانيم سوخــــــــــت

نگاهــــــــم را به زيبايـــــــي گشــــودي

*****

بســـــــي گفتند:‌‌‌‌_ دل از عشق بر گير

كه نيرنگ است وافسون است و جادوســت

ولي ما دل به او بستيــــم وديديــــــــم

كه اوزهر است اما نوشداروســـــــ‌ـــــت

*****

چه غم دارم كه اين زهر تب آلـــــــود

تنــــــم را در جدايـــــــي مي گـــــــدازد

از آن شادم كه در هنگامــــــــه ي درد

غمي شيــــــرين دلــــــــــم را مي نوازد

*****

اگر مرگــــــــــــــــــم به نامردي نگيرد

مرا مهر تو در دل جــــــــــــــــاودانيست

وگر عمــــــــــــــــرم به ناكامي سر آيد

تو را دارم كه،مرگم زندگـــــــــــــــانيست

                                            شـــــــــادروان،فريدون مشيري                                         

+ نوشته شده توسط شمیم در شنبه 5 خرداد1386 و ساعت 19:43 |
----------------------------------------- ---------------------------------------------