سلام دوستان عزيزم..ممنون از همه ي كسايي كه به اينجا سر ميزنن.......
******
امروز ميخوام يه شعري رو كه سالها پيش شنيدم و از بس زيبا بود حفظش كردم واستون بنويسم..دلم مي خواد با تامل بخونيدش..شايد خيلي از ما ناخواسته دل كسي رو شكستيم يا پلي رو پشت سرمون خراب كرديم.....و حالا شايد خوندن اين شعر باعث بشه كمي بيشتر به رفتارمون با دوستان،عزيزان و اطرافيانمون فكر كنيم ...كمي دقيق تر باشيم....
يادمون باشه كه هرگز باعث نشيم چشمي از اشك خيس بشه..هرگز دلي رو نشكنيم چون شايد فرصتي واسه جبران نداشته باشيم.....
شعر زيباي (پل هاي شكسته) از هما مير افشار تقديم به همه ي دلهاي مهربون.....
***پل هاي شكسته***
ميرسي از راه روزي با شتاب... خسته و غمديده و افسرده جان
ديده مي دوزي به سوي كاج ها.. مي كني پاك از محبت گردشان
بشكند جام بلورين سكوت.. از صداي آشناي زنگ در
مي هراسد مرغكي بر شاخ بيد.. مي كشد از روي گل پروانه پر
منتظر مي ماني آنجا لحظه اي.. تا صداي گرمي آيد كيست كيست؟
زير لب مي نالي آنگه با دريغ.. ديگر آن اميد جانم نيست نيست
در فضاي خالي و خاموش و سرد.. برنمي خيزد صداي پاي او
پر نمي گيرد شتابان سوي در... گرم و غوغا آفرين بالاي او
ديدگانش غرقه در نور صفا.. بر دو چشمانت نمي خندد دگر
آن دو بازوي سپيد مرمرين.. راه بر رويت نمي بندد دگر
مي نمي ريزد از آن چشمان مست.. گل نمي ريزد به پايت خنده اش
بوسه اي ديگر نمي بخشد تو را... آن لب از عطر گل آكنده اش
پيش چشمانت همه بگذشته ها.. رنگ مي گيرند و غوغا مي كنند
در دلت آن خاطرات غم فزا.. شعله ي اندوه بر پا مي كنند
يادت آيد چون به دل غم داشتي... آن دل درد آشنا ديوانه بود
تا سحرگاهان كنارت مي نشست.. از همه خلق جهان بيگانه بود...
يادت آيد قهر كردن هاي او... در ميان گريه ها خنديدنش
زير چشمي بر تو افكندن نگاه.. چون تو مي ديدي نگه دزدينش
مشت مي كوبي به در با خشم و درد.. كاين منم در باز كن..در باز كن
با سلام و بوسه ها جانم ببخش.. مرغك من سوي در پرواز كن..
نرم بر مي خيزد از سويي نسيم.. زير لب گويي صداي پاي اوست..
رهگذاري نغمه اي سر مي دهد.. كيمياي زندگاني دوست دوست
غرق حسرت مي كشي آهي ز دل... كاي دريغا از چه رو آزردمش
دوست با من بود و من غافل از او.. چون گلي در دست غم پژمردمش
اشك مي غلطد فرو بر چهره ات.. راه برگشتن به رويت بسته است
وه چه آسان دادي از كف آنچه بود.. پشت سر پل ها همه بشكسته است!!...
